mail info@laagfrequentgeluid.nl
INFORMATIE ONTWIKKELINGEN VERHALEN THEORIE LINKS
Javascript DHTML Drop Down Menu Powered by dhtml-menu-builder.com
Download deze pagina hier als .pdf bestand

Inleiding

Dit hoofdstuk geeft informatie over wat laagfrequent geluid is, wat de bron ervan kan zijn, wat de gevolgen voor de mens kunnen zijn, hoe men het kan uitleggen en overbrengen aan niet-gevoeligen, door welk proces de meeste gedupeerden gaan, hoe het op te sporen is, waar je de overlast kan melden en welke oplossingen er eventueel voor handen zijn.

Bron

Laagfrequent geluid (LFg) is, zoals de term al aangeeft, geluid met een lage frequentie, welke wordt uitgedrukt in Herz. De meeste wetenschappers hanteren een frequentiegrens van ongeveer 0 – 125 Herz voor LFg, maar vaak wordt het niveau tussen 0 en 20 ook wel infrasoon geluid genoemd. In deze website worden beide geluiden en trillingen samengevat onder de term laagfrequent geluid, oftewel LFg.
Lage frequentietonen planten zich goed en ver voort via de lucht en kunnen worden veroorzaakt door apparatuur of installaties zoals ventilatoren, verwarmingspompen, liftmotoren, compressoren, zwaar vrachtverkeer, motoren van boten en vliegtuigen, windmolens, koelinstallaties etc, etc.
Maar LFg wordt ook prima doorgegeven via de grond en materie. Onze ondergrondse infrastructuur bevat veel grote, zware, elektrische pompen die aan een kilometerslang buizenstelsel gekoppeld zijn: waterzuivering, rioolpompen, gastransport, stadsverwarming, gasleidingen. Daardoor kan LFg ver de regio ingeslingerd worden.

De bron van LFg hoeft dus niet in het huis van de gehinderde te staan, en zelfs niet bij de buren of in hetzelfde woonblok. Door de lange golf, heeft LFg makkelijk een bereik van maar liefst 50 kilometer. Geen wonder dat een bron dus moeilijk op te sporen is en dat het geluid maar lastig te ontlopen is. Wel is het zo dat LFg op de ene plek voor kan komen, maar op de andere plek weer niet. Het is een golf, die hier weer opduikt en daar weer onder duikt. Als de laagfrequente geluidsgolven een lengte hebben die goed in een woon- of slaapkamer “past”, kan ook resonantie optreden: het hinderlijke geluid wordt versterkt. Een nadeel dat ook een voordeel heeft: behalve versterkte plekken zijn er dan ook verzwakte plekken in de kamer of het huis.
Ook qua optreden van LFg kan er variatie zijn. Soms is het monotoon, soms is het pulserend en soms is het even weg. Installaties werken immers niet continu hetzelfde: bij regenval of tijdens huishoudelijke piekuren slaan de rioolpompen vaker aan, fabrieken zijn alleen overdag in werking, stadsverwarming is in de zomer uit en de druk in gasleidingen is afhankelijk van de vraag, enzovoort.


LFg-bronnen kunnen grofweg in 6 categorieën worden ingedeeld:

Daarnaast wordt soms verband gelegd met de electromagnetische velden, zoals de UMTS.


Gevolgen

Er is nog maar weinig onderzoek gedaan naar de gevolgen die langdurige blootstelling aan laagfrequent geluid heeft op mensen die in staat zijn deze frequentie waar te nemen, naar schatting zo’n 2,5% van de bevolking. Wel is duidelijk dat de impact ernstig van aard kan zijn op zowel lichamelijk, geestelijk, emoitoneel, sociaal en maatschappelijk gebied.

Een van de eerste organisaties die zich bezig heeft gehouden met LFg, is de Nederlandse Stichting Geluidshinder (NSG). Zij heeft in 1999 een richtlijn opgesteld voor, met name, klachtenbehandelaars en onderzoekers, maar gaat daarbij ook in op de stress-factor van laagfrequent geluid voor mensen.
Met ‘gewoon’ omgevingsgeluid kunnen mensen in de omgeving de ervaren stress begrijpen, ook al ervaart men zelf geen of minder overlast. Veel gecompliceerder is het over het algemeen met stress door laagfrequent geluid. Vaak is er in een woonomgeving maar één persoon die het laagfrequente geluid waarneemt en bij deze persoon ontstaat soms twijfel aan de eigen geestelijke vermogens. Daarbij is een belangrijke factor dat de bron door de klager veelal niet is aan te wijzen. Als men een klacht indient bij de betrokken autoriteiten, wordt daar niet altijd serieus op gereageerd en indien wel, wordt door geluidmetingen niet altijd even duidelijk aangetoond waar de bron te vinden is. Dit heeft vaak tot gevolg dat de betrokkene steeds sterker geobsedeerd raakt door het laagfrequente geluid, en steeds slechter gaat functioneren, hetgeen tot uiting komt in gebrek aan concentratie, gezondheidsklachten zoals hoofdpijn, depressieve gevoelens, slapeloosheid. De voornaamste aspecten die overlast veroorzaaken zijn, het continu dieselen/dreunen van het geluid, het optreden van het geluid ’s nachts en de sterkte ervan.

Ook de Gemeentelijke Gezondheids Diensten (GGD) hebben onder invloed van toenemende gezondheidsklachten als gevolg van (vermeend) laagfrequent geluid, aandacht besteeds aan het fenomeen. De GGD Zuid-Limburg voelde zich, als gevolg van de sterke stijging aan klachten, zelfs genoodzaakt een brochure uit te brengen “Ik hoor een bromtoon”. Daarin meldt ze:

“Juist omdat lang niet iedereen LFg kan horen of voelen, worden gehinderden niet altijd
serieus genomen. Het wordt daarom ook wel stil geluid genoemd. Wanneer mensen
last hebben van een geluid dat anderen niet waarnemen, denkt de omgeving al snel aan
psychische oorzaken. Net zoals bij moeilijk te verklaren lichamelijke klachten de oorzaak
tussen de oren wordt gezocht. Dat anderen laagfrequent geluid niet altijd waarnemen, kan leiden tot extra psychische spanning bij LFg-gehinderden.
Wat men hoort, voelt of hinderlijk vindt, is voor iedereen verschillend. De klachten bij LFg zijn veelal ingrijpender dan bij ander geluid. ‘Gewone’ geluidshinder went vaak, laagfrequent geluid meestal niet. Integendeel, gehinderden worden zich steeds meer bewust van de lage tonen. Dit leidt uiteindelijk tot vermoeidheid, uitputting en stress.”

Tenslotte een quote uit een onderzoeksrapport van de Rijksdienst voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) uit 2009 naar aanleiding van LFg-klachten uit West-Groningen:
Uit het vooronderzoek komt duidelijk naar voren dat de gerapporteerde klachten (fysiek en mentaal) door bewoners ernstig van aard zijn en een grote invloed hebben op de kwaliteit van leven van de betrokkenen.

Waarnemen

Volgens de NSG-Richtlijn kan laagfrequent geluid worden waargenomen via:

Laagfrequent geluid is dus niet alleen horen, maar ook voelen. Zelfs van dove mensen is bekend dat zij het geluid kunnen waarnemen, waaruit wel blijkt dat het gaat om trillingen, geluidsgolven die door het hele gestel gaan en door allerlei organen opgepikt kunnen worden. Er wordt dan ook wel rekening gehouden met het feit dat mensen die het geluid niet bewust opikken, toch niet-verklaarbare klachten kunnen hebben die te relateren zijn met het laagfrequente geluid.

Ook bij experimenten met infrasone trillingen is gebleken dat mensen zich bij dit soort trillen niet al te goed voelen. Bij één van de experimenten kregen mensen verschillende muziekstukken te horen, waarvan sommige stukken infrasone trillingen bevatten. Een beduidend aantal deelnemers maakte achteraf melding van een nerveus gevoel, een ongemakkelijk gevoel, extreme droevigheid en zelfs rillingen. Met dit experiment is bewezen dat mensen toch reageren op geluiden die ze niet kunnen horen.

Wat het waarnemen via het gehoor betreft, LFg komt niet alleen via de gehoorgang, maar ook via beengeleiding van de schedel in het gehoororgaan. Daarom helpen oordopjes vaak niet. Ook lijkt LFg soms ín het hoofd te zitten, maar dat komt omdat het menselijk gehoor niet in staat om van lage tonen te horen uit welke richting en van welke afstand ze komen.

Voor de goede orde, LFg ‘hinder’ is NIET hetzelfde als hyperacusis, tinnitus, oorsuizen of psychische oorzaken, het zit dus NIET tussen de oren of in de vertaling door de hersenen. Er is daadwerkelijk sprake van laagfrequente geluidsgolven van buitenaf die zowel lichamelijk als geestelijk tot ‘hinder’ leidt. Laagfrequent geluid lijkt wel in het hoofd te zitten, maar dat heeft geen psychische oorzaak. Hoe het wel komt: het menselijk oor is niet in staat om van lage tonen te horen uit welke richting en van welke afstand ze komen, en dat voelt aan alsof de bron in je hoofd zit.

(Hyperacusis is overgevoeligheid voor bepaalde extérne geluiden. Geluidsimpulsen worden te sterk verwerkt door de hersenen, waardoor alle of sommige geluiden vaak als (te) luid worden waargenomen en geëvalueerd. Het is een symptoom, evenals tinnitus, waarbij juist ínterne geluiden klachten geven.Tinnitus of fantoomgeluid, soms ook oorsuizen genoemd, is een aandoening van het akoestische systeem, gepaard gaande met het horen van sis, fluit, bromof pieptonen in één of beide oren. De oorzaak van tinnitus ligt echter waarschijnlijk in de hersenen. Overactieve delen van de hersenen in het gehoorgebied geven continu signalen, terwijl het geluid er niet meer is.)

Neurobioloog, professor A.N. Salt van de  Washington University in de Verenigde Staten, heeft wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de biofysische waarneembaarheid van LFg. De oorzaak van LF-HYPERACUSIS ligt volgens zijn onderzoek aan de continue blootstelling aan (onhoorbaar) LFg. Dat veroorzaakt bij mensen een zwelling in de middelste buis van het slakkenhuis, drukt het helicotrema dicht en geeft kracht op nabijgelegen trilhaarcellen. Nabij deze helicotrema liggen de trilhaarcellen voor lage frequenties, die dan extra sterke signalen naar de hersenen sturen. Deze extra versterking maakt onhoorbare lage frequenties hoorbaar. Overigens verschilt de mate van de extra versterking per persoon: sommigen horen een irritante "mug" (die niet weg te slaan is), anderen het gedaver van een straaljager.

De oorzaak van de problematiek ligt dus in de LFg-emissie van buitenaf en alleen een verminderde blootstelling aan LFg-emissie kan kans op herstel bieden. Maar gezien de sterke toename van LFg-emissie in onze maatschappij, zal de problematiek en het aantal getroffenen de komende jaren juist sterk groeien.

Natuurkundige Dr M. Oud (Linkedin.com/in/MireilleOud) heeft de theorieën van professor Salt gepubliceerd in het blad 'Geluid' van april 2013. Zij is gepromoveerd in de atoomfysica, heeft enige tijd geneeskunde gestudeerd en houdt zich als wetenschappelijk onderzoeker sinds 1995 bezig met signaalverwerking en patroonherkenning aan biomedische geluiden. Haar artikel is hier te downloaden en kan door getroffenen ter informatie worden meegenomen bij bijvoorbeeld een bezoek aan de huisarts, kno-arts of personen uit andere disciplines.

Impact

Uit eigen ervaringen en onderzoek van de Stichting kan gesteld worden dat langdurige blootstelling aan laagfrequent geluid kan leiden tot somatische klachten als maag- en darmproblemen, stress, hartritme klachten en hoofdpijnen. Daarnaast treden slaapstoornissen en oververmoeidheid op hetgeen uiteindelijk kan leiden tot ziekte en sociale en maatschappelijke uitval. Mensen verliezen hun baan, worden gedwongen te verhuizen en hebben te kampen met relatieproblemen als andere inwonenden het geluid niet horen en het toedichten aan psychische oorzaken.

Het feit dat het grootste deel van de bevolking het geluid niet kan horen en dus niet begrijpt, leidt dan ook tot sociaal isolement en een groot gevoel van onmacht. Als er al begrip is, houdt dat na enkele weken of maanden vaak op, als een soort rouwverwerking waar je nu wel overheen moet zijn. Dat dit een nachtmerrie is die nooit stopt, daar kunnen maar weinige niet-gevoeligen zich in inleven.

Ook de psychische druk en stress die dit geeft, is groot en de gevolgen voor de mensen die LFg kunnen opvangen zijn schrijnend. Al jaren proberen zij dag en nacht overeind te blijven in een situatie waaraan niet te ontsnappen valt. Niet qua omgeving (het geluid draagt zeker 50 km ver) en niet qua gewenning (laagfrequent geluid van deze omvang en hardheid laat zich niet wegdringen door yoga, meditatie of therapie). Deze onmacht is destraseus voor de gezondheid en het maatschappelijk functioren. Of, om het anders te formuleren, het leidt tot grote gezondheidsschade en levensontwrichting.

Laagfrequent geluid kan ook ernstige gezondheidsklachten veroorzaken, die op het eerste oog niet te herleiden zijn. Mensen die continue bloot gesteld worden aan LFg kunnen een levensbedreigende hartaandoening ontwikkelen, aldus de Portugese natuurkundige Mariana Alves-Pereira. Bij de patiënten met deze vibro akoestische aandoening (VAD), zoals de ziekte officieel heet, ontdekte Alves-Periera een abnormale eiwitgroei in het lichaam. Dit kan leiden tot een verdikking van het hartzakje, met kans op een infarct als gevolg.

De eerste onderzoeken naar VAD vonden al plaats in 1980. Dat de ziekte nog compleet onbekend is bij het grote publiek en zelfs door de meeste artsen niet wordt erkend, komt volgens Alves-Pereira doordat niemand wil geloven dat je ernstig ziek kunt worden van iets wat je niet kunt horen. "Dat is natuurlijk een ongelofelijke redenering. Röntgenstraling kunnen we ook niet zien, maar als je er langdurig aan wordt blootgesteld, word je wèl ziek."

Op het symposium over laagfrequent geluid van 1 december 2011, heeft Alves-Pereira een presentatie gegeven over het verband tussen laagfrequent geluid en de vibro akoestische aandoening.

Deze powerpoint presentatie is hier te downloaden als pdf.

 

Overbrengen

Om het fenomeen over te dragen aan mensen die hier niet gevoelig voor zijn, wordt vaak het voorbeeld van een stationair draaiende diesel vrachtwagen aangedragen, die dag en nacht in je huiskamer staat. Maar ook naast je bed, in de keuken, op het toilet, buiten op het terras, overal waar je gaat en staat. Of de hoogfrequente tegenhanger, de mosquito, die bedoeld is om hang-jongeren weg te jagen uit winkelcentra. En tinnitis, oftewel oorsuizen, een hoge pieptoon waar mensen knettergek van worden, maar waarvan, in tegenstelling tot LFg, de oorzaak gelegen is in het lichaam zelf.

Bij LFg ligt de oorzaak buiten het menselijk lichaam. Er is een veroorzaker, er is iemand die een apparaat aanzet, een installatie in werking zet, waardoor LFg ontstaat en mensen in de wijde omgeving tot wanhoop worden gedreven. De vergelijking met Guantanamo Bay wordt wel eens aangehaald, de kampen waar gevangenen worden gemarteld met continue, harde muziek in hun cellen, totdat ze doorslaan en bekennen, al dan niet terecht. Niet dat in geval van LFg iemand moedwillig de knop omzet. Maar de gevolgen zijn even ondraaglijk en onontkoombaar.

Qua impact is heien een voorbeeld, iedereen kent dat wel. Niet leuk, maar oké, het is alleen overdag en het is tijdelijk. Maar stelt u zich eens voor, leeft u zich eens in, hoe het zou zijn als er naast u geheid wordt, jaar in, jaar uit, dag in dag uit, nacht in, nacht uit. En hoe zou u reageren als u telkens maar weer zou horen van anderen en instanties dat het geluid er helemaal niet is, of dat er niets aan te doen is, of dat er gezocht wordt aan een oplossing, maar dat het nog jaren gaat duren….?

LFg is ook ongeveer zo irritant als de mug die ‘s nachts hardnekkig om uw oren blijft cirkelen, in de wetenschap dat hij geen seconde van uw zijde zal wijken. Nooit meer.

Voor de goede orde, mensen die LFg opvangen, klagen niet, zij hebben geen last van LFg, maar worden daadwerkelijk ziek, hebben schade, met alle consequenties voor de gezondheid en het maatschappelijk functioneren van dien. “Last” betekent dat het hinderlijk, maar leefbaar, te volharden is. “Ziek” betekent dat het niet leefbaar, maar schadelijk is. Bij “last” mag je begrip verwachten, maar dat behoeft nog niet direct actie. Bij gezondheidsschade gaat het niet om begrip, maar juist om directe actie en helaas is daar nog geen sprake van, niet van het bedrijfsleven, niet van de overheid, niet van instellingen. Alleen het feit al dat er nog steeds geen normeringen zijn op dit gebied, m.a.w. dat bedrijven kunnen doen wat ze willen, tekent al het onbegrip of de onderschatting van de problematiek, haar wijdverspreidheid en enorme impact op de volksgezondheid. Tenslotte spreken we over zo’n 2,5 van de bevolking die hier gevoelig voor is, in Nederland alleen al zo’n 400.000 mensen. Niet dat iedereen evenveel last zal ondervinden, de één zal ermee kunnen leven, de ander gaat er aan kapot.

Het is dus geen ziekte en geen inbeelding; het is puur fysiologie en iedereen kan het ervaren. Misschien wist u al dat lage tonen geen richting hebben: de subwoofer van uw stereoinstallatie is altijd ‘mono’ aanwezig. Want stereo is om richting te horen en dat lukt niet met subwoofergeluid. Bovendien mag de subwoofer overal staan, zelfs onder uw bank. Gewoon omdat u toch niet hoort waar z’n geluid vandaan komt. En omdat lage tonen erg goed overal doordringen, beter dan hoge tonen. Het geluid uit de hoge-tonenspeakers geeft u wel gevoel van richting en afstand. Daardoor heeft u geen last van laagfrequente geluidshinder door uw subwoofer. Maar uw buren wellicht wel.

Proces

Mensen die hinder, last of schade ondervinden van laagfrequent geluid, gaan vaak allemaal door eenzelfde, eenzaam en moeizaam proces:  

Eén van de redenen om een Stichting op te richten, is de wens om anderen dit moeizame proces te besparen. Het wordt hoog tijd om de maatschappij te informeren over laagfrequent geluid en om krachten te bundelen. Want ook al betreft het een minderheid, de gevolgen voor deze categorie zijn vaak verwoestend en vanuit maatschappelijk en gezondheids oogpunt onacceptabel !

Opsporen

Voor een ieder kan de oorzaak van laagfrequent geluid iets anders zijn: pompen, gasopslag, windmolens, zware industrie, de cv-ketel. Voor de een kan de oorzaak om de hoek liggen, voor de ander net zo goed 50 km verderop. Voor de een kan het een bekende oorzaak hebben, maar een ander tast volledig in het duister.
Om met opsporen te beginnen, onderzoek in ieder geval eerst zelf of het geluid alleen in de woning voorkomt, of ook (ver) daarbuiten. Het uitschakelen van de hoofdschakelaar geeft vaak al een eerste aanwijzing of de bron in uw huis zit, of toch verder weg. Het navragen bij buren of zij ook hinder ondervinden, is vaak een lastige. De meeste mensen vangen laagfrequent geluid niet op en u loopt het risico niet serieus te worden genomen. Wel kunt u natuurlijk zelf gaan luisteren bij buren of in de naaste en soms zelf verre omgeving.
Wie last heeft van geluiden die niemand anders hoort, krijgt weinig begrip van anderen.
Daarom is het voor de meeste mensen een opluchting als het LFg wordt gemeten en, in het ideale geval, de bron wordt gevonden. LFg metingen zijn kostbaar en niet eenvoudig: er is speciale apparatuur en deskundigheid voor nodig, bovendien moeten de metingen vrijwel altijd ’s avonds of ‘s nachts plaatsvinden om verstoring door andere omgevingsgeluiden zoveel mogelijk te vermijden.

De Stichting probeert deskundigen met deze expertise en apparatuur aan zich te binden, zodat gedupeerden hier snel en tegen een laag tarief gebruik van kunnen maken. De constatering van laagfrequent geluid is tenslotte van groot belang voor de mens, namelijk dat het niet tussen de oren zit, maar dat men gewoon gevoelig is voor dit geluid ! Ook ingenieurbureaus of experts op het gebied van geluidsmetingen kunnen benaderd worden, maar zijn meestal niet goedkoop. Tenslotte kan een beroep worden gedaan op de overheid, waarbij zowel op gemeentelijk, provinciaal en rijksniveau een groot onderscheid lijkt te bestaan op gebied van expertise en medewerking.

Ook zelf meten kan: Als je een goede microfoon aansluit op je computer/laptop kun je al aardige resultaten zichtbaar maken. De kosten vallen vaak mee, een Behringer ECM 8000 kostte ongeveer 100 euro, inclusief trafo. Ook goedkopere microfoons, zoals een Trust Starzz á 20 euro leveren tegenwoordig goede resultaten op. Hoe lager het bereik in Hertz, hoe beter LFg geregistreerd kan worden.
Het programma (voor Windows en Linux) waar de metingen zichtbaar kunnen worden gemaakt via zogenaamde spectrogrammen, is het gratis te downloaden programma Spectrum Lab. Dit is een programma voor zendamateurs maar ook goed te gebruiken om geluidsniveau's visueel vast te leggen. Er zijn ongelofelijk veel toeters en bellen aan het programma maar de basis instelling is al genoeg.
Een van de links is: http://www.qsl.net/dl4yhf/spectra1.html.
(Voor Apple Mac is dat: http://www.dxzone.com/cgi-bin/dir/jump2.cgi?ID=7875 )

Hieronder een voorbeeld van een met dit programma gecreëerde spectrogram:


spectogram

Voor een complete handleiding 'Laagfrequent geluid meten met behulp van
Spectrum Lab', klik hier.

Melding maken

Als u overlast heeft van laagfrequent geluid, maak er in ieder geval melding van en laat het niet bij één melding zitten. U bent in ieder geval slachtoffer en dient serieus genomen te worden ! En hoewel een lastige materie, er kan wellicht wat aan gedaan worden. Als de gedupeerde maar zijn klachten kenbaar maakt, de bron gevonden wordt en de veroorzaker zijn verantwoordelijkheid neemt !
Gaat het om een duidelijk aanwijsbare bron ín uw woning of complex en is er een duidelijke verantwoordelijke, zoals de eigenaar / verhuurder van een appartementen gebouw, meld het dan daar. En geef niet op, laat het onderzoeken ! Zo geven cv-ketels of centrale afzuigpompen in appartementengebouwen vaak overlast, omdat ze niet goed zijn afgesteld, niet goed geïsoleerd zijn of aan te dunne wanden zijn bevestigd. Ventilatiesystemen, bedoeld voor grote flats, worden steeds krachtiger en worden door woningbouwcooperaties steeds vaker gebruikt op plekken waar dat eigenlijk niet kan, zoals laagbouw. Dat geeft overlast, maar ja, het zuigt zo lekker af…
Als het niet duidelijk is waar het vandaan komt, of van ver lijkt te komen, meldt het dan bij ál deze instellingen:

Maak ook melding bij de Gemeentelijke Gezondheids Dienst (GGD) en de Nederlandse Stichting Geluidshinder (NSG). Deze instanties zijn belangrijk als het gaat om het adviseren van de overheid. Let wel, net als bijvoorbeeld de werkgroep Laagfrequent Geluid Zuid-Limburg, bagatelliseren zij de problematiek nogal en adviseren zij slechts een psychische oplossing voor gehinderden. Daarbij is hun houding vaak betweterig en denigrerend naar getroffenen toe. Dus melding maken, ja, men moet weten wat er aan de hand is, maar verwacht geen werkelijk begrip of oplossing.

Oplossingen

Behalve het wegnemen van de oorzaak aan de bron, is er weinig te doen aan hinder door laagfrequent geluid. Het is bekend dat het geluid ver reikt (50 km) en vooral binnen een gebouw sterker is door het effect van weerkaatsing, interferentie en opslingering. De tip die de GGD in haar brochure “Ik hoor een bromtoon” geeft : “Om oververmoeidheid door een tekort aan slaap te voorkomen, kunt u bijvoorbeeld tijdelijk of regelmatig ergens anders gaan (bij)slapen. Dat heeft een heel ontspannend effect en geeft nieuwe energie”, getuigt dan ook van weinig inleving in de problematiek en een onvoldoende inschatting van de gevolgen ervan.

Als u al heeft gekeken of het niet toevallig uw eigen koelkast of computer is of iets bij de buren, dan blijft er helaas weinig over. Oordopjes helpen niet. Lage tonen worden ook, of eigenlijk vooral, via de beenderen van de schedel naar de gehoorzenuw getransporteerd. Dat heet beengeleiding. Ze omzeilen dan de beide oorschelpen, waardoor ze geen richting en afstand meer lijken te hebben en dus van binnenuit het hoofd lijken te komen. Het zal duidelijk zijn dat oordopjes hier niets helpen.

Wel zijn er tegenwoordig steeds betere geluidsdempende hoofdtelefoons op de markt, die ook laagfrequente geluiden enigszins dempen. Vooral de  QuietComfort15 Acoustic Noise Cancelling hoofdtelefoon (QC15) van Bose wordt regelmatig genoemd als vrij effectief. Met een prijs van rond de 300 € geen goedkope aanschaf, maar voor sommige mensen wellicht toch een oplossing. Overigens dempt de hoofdtelefoon niet het infrasone bereik (onder de 20 Hz). Deze tonen komen vooral via beengeleiding binnen.

Wat verder wordt toegepast, is maskering, zelf een ander geluid produceren, waardoor het andere geluid wegvalt / wordt opgeslokt. Zo kan een draaiende ventilator naast het bed de overlast wat verzachten en verkoopt de wetenschapswinkel van de Rijksuniversiteit Groningen (tel. 050-3634132 / 050-3634686 of email: science-shop-fse@rug.nl) een zogenaamde ‘ruis’-cd*. Niet dat het daar rustig van wordt, maar het feit dat u zélf een geluid produceert, werkt altijd nog beter op de gemoedstoestand dan de overgeleverdheid aan een onbekende bron.

* (http://www.rug.nl/wewi/dewetenschapswinkels/natuurkunde/publicaties/laagfrequent)

NWU-116  Laagfrequente ruis (audio-CD)  - P. Veenstra, 2004.
CD met ‘bruine’ en ‘zwarte’ ruis: ruis waarvan het spectrum afvalt met resp. de tweede en derde macht van de frequentie. De CD is bedoeld voor mensen die last hebben van een brommend (laagfrequent) geluid: de ruis kan een vervelende brom maskeren waardoor deze minder hinderlijk wordt
.

Het ene geluid kan dus het andere maskeren. We kennen het allemaal. Het zachte getik van oma’s klok valt niet meer op als de buurman met een drilboor bezig is. Mensen die dovig zijn, horen overigens vaak een heel toonbereik niet meer. Bij oudere mensen zijn dat meestal de hoge tonen. Voor hen valt niet alleen een heel stuk omgevingsgeluid weg, maar ook de maskerende werking van dat weggevallen omgevingsgeluid. Dovige mensen gaan ander geluid dus beter horen. En als dat de discodreun van de buren is, is dat niet prettig. Hierdoor komt het dat mensen met gehoorverlies kunnen gaan klagen over geluidshinder. Oma is dus geen ouwe zeurpiet, maar gewoon een gezond mens wier fysiologie z’n werk doet. U begrijpt nu ook meteen waarom oudere mensen vaker last hebben van laagfrequente geluidshinder: de maskerende werking van de hogere frequenties is minder.

Tenslottte is er nog antigeluid. Antigeluid is het expres produceren van geluid dat exact hetzelfde is als het hinderlijke geluid dat men wil bestrijden, alleen dan “in tegenfase”. De twee geluiden dempen elkaar dan letterlijk uit. Klinkt simpel, maar in praktijk is het moeilijk. Alleen al omdat het meten van het na te maken hinderlijke laagfrequente geluid erg moeilijk is: laagfrequente geluidsgolven trillen zo langzaam dat elk windvlaagje al als “geluid” geregistreerd wordt. Dus als u, bij wijze van spreken, alleen al een vinger beweegt zit er storing op de meting. Een slechte meting geeft slecht antigeluid, en het resultaat kan dan zelfs zijn dat het hindergeluid versterkt wordt.

Publiciteit

Tenslotte, probeer altijd de publiciteit te zoeken voor uw klachten, hetzij via ons, de Stichting, hetzij zelf via de lokale of regionale krant. Wees daarbij wel waakzaam wát er geschreven en gepubliceerd gaat worden, want sensatie is gauw geboren en het zou niet de eerste keer zijn als er wat lacherig over wordt gedaan! Een goed contact met een redacteur is dan ook van groot belang en vraag eerst of u het concept mag lezen, voor dat het definitieve artikel geplaatst gaat worden.

NB

Delen van de tekst op deze pagina zijn ontleend aan de bijdrage van deelnemer "Medisch Fysicus" op de startpagina geluid:
http://geluid.startpagina.nl/prikbord/read.php?787,4240803,10808970.

 

 

 

 

Contact    
voorzitter   Dirk van der Plas
secretaris   Paul Tonkes
vice-voorzitter   Marcus Erasmus
secretariaat  
website Joost Erik
financiën en donaties Paul Steenman
IBAN: NL62 TRIO 0781 4011 43 KvK 57179093
ANBI documenten download hier  

overige LFg-contacten: zie links pagina

 

Let op! Meldingen van LFg alleen via het meldingsformulier !
Meldingen via email kunnen niet verwerkt worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

joost-erik@home.nl